Smoki z Komodo

Waran z Komodo (Varanus komodoensis) nazywany też smokiem z Komodo.

Występuje wyłącznie w Parku Narodowym Komodo w Indonezji, założonym w 1980 roku specjalnie w celu ochrony tego, zagrożonego wyginięciem, gada. Populacja tego zwierzęcia liczy obecnie ok. 6 tysięcy osobników. Najstarsze skamieniałości waranów odkryto w Australii a także na Jawie, co świadczy o ich rodowodzie. W Polsce żywe warany można zobaczyć w ZOO w Poznaniu i Wrocławiu.

Fot. Dorota Polaczek / Komodo NP / Indonesia

Warany zostały odkryte na Komodo dopiero w 1910 roku. Jest największą żyjącą jaszczurką na Ziemi. Osiąga 2,5 - 3 m długości i waży 80 - 90 kg a w paszczy posiada aż 60 zębów. Samice są znacznie mniejsze od samców. Warany nie mają wrogów w ich naturalnym środowisku, z wyjątkiem człowieka oraz zagrożenia wynikającego z kanibalizmu, szczególnie w stosunku do młodych osobników.

Charakteryzują się dzienną aktywnością, natomiast w nocy śpią w wygrzebanych przez siebie norach. Potrafią dobrze pływać a w biegu na krótkim dystansie osiągają prędkość do 20 km/godz. Są mięsożercami. Polują z zasadzki, zakradając się od tyłu, powalając ofiarę ogonem z siłą około 2 ton a następnie dotkliwie raniąc. Reszty dokonują bakterie. Ślina warana zawiera bowiem aż 50 szczepów drobnoustrojów powodujących infekcję a w następstwie śmierć ofiary. W ostatnich czasach w ślinie waranów wykryto też jad, zatruwający upolowane zwierzę.

Małe warany wykluwają się z pokrytych pergaminową skórką jaj o wielkości ok. 12 cm, których samica składa kilkanaście we wrześniu. Młode ważą około 10 dkg i mają 40 cm długości.Pełne rozmiary osiągają po 5 - 6 latach a żyją ponad 50 lat. Naukowcy podejrzewają również możliwość rozmnażania partenogenicznego.

Te ciekawe i niesamowicie wyglądające gady widziałam podczas wypraw do Indonezji. Zapraszam do wyjazdu ze mną aby spotkać się z nimi oko w oko, co może przyprawić o ciarki na plecach i mocniejsze bicie serca.

Ostronosy - słodkie urwisy lasów tropikalnych

Ostronos białonosy (Nasua narica). PN wulkanu Arenal / Kostaryka 

Ostronos rudy, koati (Nasua nasua) jest ssakiem drapieżnym, należącym do szopowatych.











Zamieszkuje prawie całą Amerykę Południową z wyjątkiem obszarów górzystych. Na tym obszarze odkryto 13 podgatunków, różniących się nieznacznie.


Koati ubarwiony jest rudo, z żółtym podbrzuszem i długim, paskowanym ogonem. Osiąga wielkość dużego kota, żyje na wolności 7-8 lat. W ogrodach zoologicznych nawet dwa razy dłużej. Charakteryzuje się bardzo dużą ruchliwością, wykazuje aktywność w dzień, żyje w grupach. Jest zwierzęciem mało płochliwym i ufnym w stosunku do ludzi. Nieraz można zobaczyć na ścieżkach turystycznych, np. przy Wodospadach Iguazu, całe rodziny tych zwierząt z młodymi figlującymi jakby były zupełnie same. Poza tym łatwo je oswoić i hodować jako zwierzę domowe.

Na terenie Ameryki Środkowej żyje inny gatunek ostronosa. To ostronos białonosy (Nasua narica), zwany inaczej ostronosem meksykańskim. Jest trochę większy od swego południowoamerykańskiego kuzyna. Przypomina nieco szopa ale jest smuklejszy i ma zdecydowanie dłuższy pyszczek oraz ogon długości ciała. Futro ma brązowe lub szaro-żółte, na podbrzuszu jaśniejsze, a mordkę białą. Samice z młodymi żyją w stadach liczących do 25 dorosłych osobników.

Ostronosy są wszystkożerne. Jedzą owady, inne bezkręgowce ale nie pogardzą drobnymi kręgowcami i roślinami. Sezon rozrodczy trwa 1-2 miesięcy. Po 8-miu tygodniach samica rodzi 2-6 młodych ślepych i głuchych. Po 10. dniach widzą, po 14. słyszą, po 14. stają a po 24. chodzą.

Ostronos rudy, koati (Nasua nasua). PN Iguazu / Argentyna

Czy można ubrać żabę w dżinsy?

Czy można ubrać żabę w dżinsy? 
Ależ tak ! 
Może to zrobić natura ;)

W Kostaryce występują kolonie, liczące do 2000 osobników, żab należących do płazów bezogonowych. Jest to drzewołaz karłowaty (Oophaga Pumillo). Ma do 25 mm długości, żyje 1-3 lat.

Odżywia się owadami, pająkami i mechowcami. Z tych ostatnich pozyskuje alkaloidy do produkcji trucizny, która kumuluje się w jej skórze. I co ciekawe, trucizna ta działa tylko na zwierzęta, nie na człowieka. Ciekawy jest proces rozmnażania.

Samica składa jaja, z których jedynie 4-6 jest zapłodnionych, we wgłębieniu bromelii. Wylęgające się kijanki odżywiają się pozostałymi, niezapłodnionymi jajami.

Krajobrazy Nowej Zelandii / New Zealand Landscapes

Foto relacja z Dzikich Indii

Foto relacja z październikowej wyprawy do Brazylii i Argentyny

Wspaniałe Ary hiacyntowe

Ara hiacyntowa (Anodorhynchus hyacinthinuc) : największa na świecie latająca papuga. Zamieszkuje Amerykę Południową, głównie środkową Brazylię, wschodnią Boliwię i północ Paragwaju. Te olbrzymie ptaki osiągają długość do 1 m, z czego ponad połowę stanowi ogon. Rozpiętość skrzydeł jest imponująca, : 1,2 - 1,4 m. Jeżeli do tego dodać kobaltowoniebieskie upierzenie z zaznaczoną obwódką oka i podbródka o barwie jaskrawożółtej oraz wydawane głośne gardłowe pokrzykiwanie i skrzeczenie praktycznie przez cały czas to nie można nie zauważyć tego ptaka w jego środowisku. Tym bardziej, że żyją one w grupach rodzinnych a nie pojedynczo.

Modroara hiacyntowa (Anodorhynchus hyacinthinuc) Fot. Dorota Polaczek / "Dzika Brazylia"

Ara nie wyglądała tak od początku. Była całkiem niebieska i miała prosty dziób. Ale się jej to nie podobało i pofrunęła w stronę słońca. W wyniku zderzenia dziób zakrzywił się a na oczy i podbródek spadł kolor słońca....tak mówi stara indiańska legenda...

Najbardziej sprzyjające warunki do życia mają w wilgotnych lasach w pobliżu rzek i terenów bagiennych. Żywią sie orzechami, nasionami, i owocami palm. Ciekawostka jest, że silnym dziobem potrafi ona rozłupać nawet orzech kokosowy o niezwykle twardej skorupie a także zjada owoce często trujące dla innych zwierząt. Neutralizacja toksyn odbywa się przez zjadanie swoistego lekarstwa - glinki z urwistych brzegów rzek.

Gniazduje albo w dziuplach albo norach wydrążonych w urwiskach nad rzeką. Partnerzy dobierają się na całe życie a okres przyjścia potomstwa przypada na porę deszczową (VII - XII) po około 1 miesiącu wysiadywania jaj.

Po trzech miesiącach młode ucza sie latać.

Ara hiacyntowa jest gatunkiem zagrożonym, na wolności szacuje sie populację 2,5 - 5 tys. ptaków, głównie w Brazyli. Przyczyną wyginięcia są polowania, głównie dla przepięknych piór, łapanie do hodowli w której ara może dożyć nawet 80 lat, a także niszczenie środowiska naturalnego przez wyręb lasów deszczowych.

Modroara hiacyntowa (Anodorhynchus hyacinthinuc) Fot. Dorota Polaczek / "Dzika Brazylia"

Ciekawostka - Ara hiacyntowa znalazła się na pierwszej srebrnej monecie z serii poświęconej zagrożonym gatunkom zwierząt, wydanej w nominale 1 dolara przez Mennicę Polską w 2014 roku w celach kolekcjonerskich.

Dzikie koty Indii - wspaniałe tygrysy, lamparty i lwy azjatyckie

Zdjecia największych dzikich kotów Indyjskich wykonane podczas 2 wypraw do Indii w latach 2014-2015 wraz z biurem Henuati Expeditions podczas których odwiedziliśmy łącznie 6 parków narodowych.

Indian leopard (Panthera pardus fusca) with prey - Gray langur (Semnopithecus entellus)

Fot: Dorota Polaczek

Bengal tiger(Panthera tigris tigris)

Fot: Dorota Polaczek

Asiatic lion (Panthera leo persica)

Fot: Dorota Polaczek